Efsaneler (59)

Doksanlı yılların ortaları benim için ufaktan ufaktan futbola ısındığım yıllardı. O zamanlar daha sokak futbolu ölmediğinden iki taşı bir araya getirip kale yaptık mı futbol oynardık. Arkadaşlarımın içinde benim gibi bir iki arkadaş sadece oynamayı değil izleyip araştırmayı da sevdiği için güzel futbol sohbetleri yapardık. Sohbet diyorum ama 9-10 yaşlarındaki çocuğun konuşabileceği kadar işte.

Haziran ayının sonlarıydı. Efsanenin ayak sesi duyulmayı başlamıştı. İlk duyan anneciği vermişti haberi. Geliyor… 21 Haziran 1952 tarihinde Akçaabat’ta bir efsane ağlıyordu, bu ağlayış geleceğe bir işaretti. Geliyoruz… Adını Ömer Kadri koyup, kulağına ezanı okudular.

Her futbol takımının kendi kimliğinin vücut bulmuş hali olan efsane futbolcuları vardır… Trabzonspor’un en özel oyuncularından biri olan ‘Dozer’ Cemil’in hikayesi de bordo-mavililer için anlamı bir başka.

Her taraftarın kendine ait bir hikayesi vardır mazide, tıpkı her aşık gibi… Öyle cafcaflı hikayeler yoktur çoğunun arkasında. Babadan oğula geçen iki renk, dayının hediyesi bir forma ya da ünlü bir golcü… Şehir takımı olan Trabzonspor için ise iki hikaye var toplamda; Trabzonlu olmak başlı başına bir sebep hatta ötesinde zorunluluktur. Ya da kilometrelerce öteden Fırtına’nın etkisine kapılan yüreklerin altında aynı isim vardır sıklıkla: Cemil Usta… Nam-ı diğer Dozer Cemil…

İskoçya’nın bağımsızlık mücadelesinin ilk yıllarında direniş kuvvetine önderlik eden William Wallace, İskoçya deyince akla gelen ilk isimlerden biri (Mel Gibson görünümünde geliyor ama olsun). İnatçıydı, 15 yıldan fazla mücadele verdi babasını ve abisini öldüren İngilizlere karşı. Hain ilan edildi, yakalandığında vahşi bir biçimde idam edildi. Aradan yüzyıllar geçti. 1999 yılında bir İskoç, Birleşik Krallık’ta şövalye seçilerek Sir ünvanı aldı. Bu unvan günümüzde, kendi mesleğinde zirvede olan ve insanlara kötü örnek olacak herhangi bir davranışta bulunmayan kişilere veriliyor (Emre Belözoğlu Britanya’da yaşasaydı bu ünvanı alma ihtimali, Serkan Balcı’nın üst üste 2 isabetli orta açma ihtimalinden az olacaktı mesela).

''Ağlamak için bir neden yok. 5 yaşındayken girdiğim bu kulüpte 39 yaşında futbolu bırakıyorum çok şanslıyım ''

Bu sözler futbolu Tigre maçında bırakan Juan Sebastian Veron'a ait. Estudiantes forması altında futbolu bırakan ve dünyaca tanınan bir futbolcu olan Veron'u çok özleyeceğiz. Futbola, doğduğu şehrin takımı Estudiantes'de başlayan ''La Brujita(küçük cadı)'', her parlama yapan Arjantinli futbolcu gibi Avrupa'ya göç etmişti.

Sayfa 11 / 12