Cosmin Lambru | Benim Bir Hayalim Var

Kocaman bir çınar ağacıyla incecik gülden narin bir saz birbirlerine komşuymuş. Çınar saza tepeden bakarak şöyle demiş: “ Bir kendime bir sana bakıyorum da acıyorum sana ne kadar ince ne kadar narin canlılarsınız böyle. En küçük rüzgâr da hemen beliniz bükülür. En küçük su dalgası anında ürpertir. Zavallılar.” Saz içini çekerek, “haklısın” demiş. Çınar iyice küçümsemiş onu. “Bir de bana bak. Ne kadar haşmetliyim, güçlü kuvvetliyim. Gövdem senin gövdenin neredeyse bin katı. Dallarımın sıklığından güneş kollarını toprağa ulaştıramıyor. Kuşların çokluğundan dallarım neredeyse görünmeyecek. Rüzgâr vız gelir bana… Dilersen sen de gel benim gölgeme sığın birlikte yaşayalım. Saz çınarın sözlerini gülerek karşılamış. “ ben inceyim ama rüzgârdan büküldüğüm de kırılmam. Çünkü gövdem esnektir benim ama sen… Der demez bir rüzgâr bir fırtına ortalığı birbirine katmış. Rüzgâr zavallı ulu çınarı kökünden söküp atmış.

Hayata karşı bir duruşu olmalı insanın, La Fontaine’nin masalında olduğu gibi kibirli bir çınar olmaktansa mütevazı bir saz olabilmeli ve tüm rüzgarlara rağmen her seferinde yine doğrulabilmeli.

Her insanın hayalleri vardır, hayaller yaşamın kan hücreleridir, olmadığı sürece insan yaşayamaz. Peki, bir insanın hayalleri peşinden koşmasına ne engel olabilir ki? Engel olduğunu düşündüğümüz şeyler gerçek midir? Yoksa kendimize koyduğumuz aşılmaz duvarlar mıdır?

Hayallerini hiç kaybetmemiş bir çocuğun hikâyesini okudum geçtiğimiz günlerde, Cosmin Lambru 8 yaşında bir çocukken arkadaşlarıyla birlikte en büyük zevklerinden birisi olan kaykayı ile geziyordu, karşıdan süratle gelen kamyonu fark ettiğinde çok geç kalmıştı, kendini kurtarmak için kamyonun altına doğru yatsa da dev kamyonun altında sürüklenmekten kurtulamadı. 4 yaşından beri futbol oynayan ve ileride büyük bir futbolcu hayalleri olan Cosmin, belki de hayallerinin sonuna gelmişti...

Hastaneye kaldırıldığında hayati tehlikesi yoktu. Fakat sol eli bilekten itibaren neredeyse parçalanmıştı. Cosmin o anları, "Bilincim açıktı fakat büyük bir acı çekiyordum. Arkadaşlarım ve yoldan geçenler bana yardım ettiler. Hemen hastaneye kaldırıldım. "Bu kaza sonrası futbol hayallerimin sona ereceğini zannettim." sözleri ile anlatıyor.

Doktorlar artık eli için yapılacak bir şey olmadığını söyledi. 8 yaşındaki Cosmin'in sol eli, kesildi. Fakat enfeksiyon kapan kolunun durumu kötüleşiyordu. Ve o an Lambru'nun imdadına “meleğim” diye ifade ettiği Doktor Racasa yetişti. Kadın doktorun müthiş çabası sonucu Cosmin'in kolu kurtarıldı.

1,5 ay boyunca hastanede kalan Cosmin'in sol eli önce karnına dikildi. İnsanın vücudunun harika tasarımı, dokuların bu şekilde yenilenmesini sağladı. Sadece sırt üstü yatan, tuvalet ihtiyacı dışında hareket etmesine izin verilmeyen Cosmin, eline her baktığında o kazayı hatırladı. Aynı zamanda da kendisine bir motivasyon kaynağıydı bu: bir gün mutlaka futbolcu olacağım!

Cosmin hastaneden çıktıktan sonra yılmadı ve hayatına kaldığı yerden devam etti, yine arkadaşlarıyla kaykay yaptı ve futbol oynadı. Tüm bu aktiviteleri yaparken geçici protezler kullandı. Kalıcı çözümü ise eski İtalyan Formula 1 pilotu Alex Zanardi'nin vakfında buldu. Geçirdiği kaza sonucu bacaklarını kaybeden ve ampute bir sporcu olarak el bisikleti alanında dünyanın en iyisi olan Zanardi sayesinde kendisine yepyeni bir protez aldı.

Cosmin için her şey yeni başlıyordu...

Geçtiğimiz günlerde bir süredir altyapısında oynadığı Petrolul Ploiesti’nin Romanya kupasında Mioveni ile yaptığı maçta oyuna giren 18 yaşındaki forvet yıllardır kurduğu hayallere yaşadığı tüm olumsuzluklara rağmen ulaştı.

 

Tıpkı Martin Luther King’in yıllar önce dediği gibi “Bugün size diyorum ki, dostlarım, şu ânın getirdiği güçlüklere ve engellemelere rağmen bir hayalim var benim.”  Cosmin de bir hayali olduğunu söyledi ve o hayal uğruna yılmadan mücadelesini verip sonunda kazandı…

 

Hayalleri uğruna mücadele veren herkese en derin saygılarımla