1990 | Maradona vs. Panzerler

8 Temmuz 1990. Bu tarih kimilerinin doğum tarihi, evlilik tarihi, ilk tanışmalarının tarihi veya acı hatıraların yaşandığı bir  tarih olabilir. Bu tarih Maradona’nın gözyaşlarını görmemize sebep olan tarih. 1986 Dünya Kupası şampiyonu Arjantin, 1990’da da iddalıydı. Nasıl olmasın hem son Dünya Kupası’nın şampiyonuydu hem de o dönemlerin en iyi futbolcusu Maradona ise kaptanlarıydı.

Arjantin turnuvaya şok bir mağlubiyetle başlamıştı. B grubunun ilk maçında Kamerun’a 1-0 yenilerek turnuvaya kötü bir start veren tangocular Romanya ve Sovyetler Birliği’nin de bulunduğu gruptan üç puanla üçüncü olarak bir üst tura çıkmıştı. O zamanların statüsü gereği gruplarda en iyi üçüncü olan 4 takım bir üst tura çıkıyordu. İkinci turda Brezilya, çeyrek finalde penaltı vuruşları sonrası Yugoslavya ve yarı finalde yine penaltı atışları sonucu Napoli’de ev sahibi İtalya’yı yenen Arjantin, 86’da yaptığı gibi tekrardan finale çıkma başarısını göstermişti.

Almanya ise yer aldığı D grubundan lider çıkmıştı. İkinci turda son Avrupa şampiyonu Hollanda’yı, çeyrek finalde Çekoslovakya’yı ve yarı finalde yakın dönemin en iyi İngiltere’sini penaltılarla saf dışı bıraktıktan sonra uçağa atlayarak finalin oynanacağı Roma’ya doğru yol aldı.

 

Almanlar için bu maç 1986 finalinin rövanşı demek oluyordu.

Almanlar maça ; Ilgner, Brehme, Kohler, Augenthaler, Buchwald, Littbarski, T.Haessler, R.Völler, Matthaeus, Berthold ve Klinsman ilk onbiriyle çıkmıştı. 86 finalinde oynayan Brehme, Matthaeus, Berthold ve Völler bu finalde de kendilerine yer buluyordu.

Arjantin ise; Goycochea, Basualdo, Burruchaga, Dezotti, Maradona, Lorenzo, Sensini, Serrizuela, Ruggeri, Simon ve Troglio ilk onbiriyle Almanlara rövanşı vermemek için sahaya çıkmışlardı.

Arjantin adına 86 finalinden 90 finaline kalan isimlere gelirsek Maradona, Burruchaga isimlerine rastlıyoruz tabi teknik direktörlere değinmeden olmaz. 86’nın kopyası gibi, isimler değişmedi. Franz Beckenbauer ve Carlos Bilardo.

Arjantin adına Claudio Caniggia’nın sarı kart cezalısı olması bir eksiklik olarak görülüyordu fakat gözler Maradona’nın üstündeydi. Maç İtalya 90’a yakışır bir şekilde sıkıcı geçmişti. Maradona istediği hiçbir şeyi yapamamıştı. Meksikalı hakem Eduardo Codesal Arjantinli iki oyuncuya kırmızı kart ve Almanya lehine bir penaltı kararıyla maça damgasını vurmuştu. Penaltı atışını gole çeviren Brehme ve Federal Almanlar şampiyon olmuşlardı.

Haksızlığa uğramış olduğunu düşündüğü için Maradona maç sonu gözyaşlarını tutamamıştı.

 

13 Temmuz 2014.

Finalin adı Almanya-Arjantin. Bu sefer Arjantin rövanşı almanın peşinde. Almanlar yine takımca hareket ederek, Arjantinliler ise bir kahramanın peşine takılarak finale yürüdüler. Dünyanın en iyisi olarak kabul edilen Messi artık ‘’bir dünya kupası yok’’eleştirilerini tarihe gömmek için Maracana çimlerine çıkacak. Almanlar ise siyasi olarak birleşmelerinden sonraki ilk dünya kupasını kazanmanın peşindeler. Kupayı kazanan takım Jules Rimet kupası  sonrası yeni dizayn Dünya Kupasını üç kez kazanan ilk takım olma şerefine mazhar olacak.

Yorum Ekle